*ولادت
پنچمین نور ولایت ، امام محمد باقر علیه السلام مبارک باد*
چشمه جاری شکافنده علم ها در بیابان خشکیده دانش
جوشیدن گرفت و جان جویندگان علم و معرفت را از زلال پر برکت خود سیراب
ساخت. شیعه نشان افتخار دیگری بر گردن آویخت و بر این پیشوای معصوم خود
بالید. ای افتخار شیعه که در ضیافت خانه حوزه ها و دانشگاه ها سفره پر
نعمت دانش تو گسترده است، میلاد مسعودت را گرامی می داریم.
در شب ميلاد آخرين بازمانده كربلاي عطش (بنا به روایتی سوم ماه صفر يا
اول رجب)، اشکهای چشمانمان مضاعف میشود و طپش قلبمان سنگین تر از دیروز و
دستهایمان بر پنجره های سخت قبرستان غریب و دلگیر بقيع گره میخورد، آنجا
که مأوی شكافنده دانش هاست.
چشم هايت را مي بندي و ديوار بقيع را در برابرت مييابي و آنگاه كه
شبكه هاي پنجره را لمس ميكني مرغ جانت پر مي كشد كه بر مزار هاي مطهر و
پاكشان حضور يابي، صورت بر خاك معطرشان بگذاري و با سوز دل غربت اشان را
گريه كني. اين جا مدينه است اين جا بقيع است و اين چهار بقعه تاريك و
مظلوم ... چهار قبر مظلوم را مينگري كه تنها با سنگي بر روي آنها نشان
از مزار شريف گلي از بوستان محمد صلی الله علیه وآله و سلّم دارند.
گل ستاره وجود حضرت باقر در آسمان شيعه تابيدن گرفت؛ امامی که شكافنده
دانش ها، جامع علم و منبع دانش و مشهور به فضيلت و بينش است و درجه علم و
دانشش بالاتر از فهم بشري، امام پايداري و تلخي چشيده اي از حماسه عاشورا
كه پيمانش با خدا غير قابل ترديد و فضيلت و كمالش غير قابل انكار است.
امام علم كه چشمههاي جوشان دانش و فنون و حكمت از انديشه هاي اين بابغه
دين مي جوشيد و ميتراويد و اوراق زندگي اش سراسر سرشار از احاديث
روايتها و كلمات قصار و نصيحت هاست.
شب ميلادش، فضاي ساكت و آرام مدينه، مبهوت نورافشاني خانه گلين امام سجاد
(ع) است و فروغي نوراني، آسمان مدينه را روشن كرده است؛ نوري كه از چهره
معصوم و منور نوزادي مبارك به آسمان ساطع است. چشمه جاري شكافنده علم ها
در بيابان خشكيده دانش جوشيدن گرفت و جان جويندگان علم و معرفت را از
زلال پر بركت خود سيراب ساخت.
اولین شب جمعه
از ماه عظیم رجب را لیله الرغائب گویند که شبی با ارزش و با عظمت است و
از دو جهت دارای اهمیت است : 1. از این جهت که اصولاّ شب جمعه ،خود دارای
ویژگی و ارزش خاصی است و اعمال عبادی فراوانی در آن وارد شده و زمان
عبادت و مناجات و عرض حاجات با قاضی الحاجات است 2. ماه رجب اولین ماه از
ماه های حرام (ماه های حرام عبارتند از : رجب،ذی القعده،ذی الحجه،محرم) و
ماه خدا و هنگام عبادت و دعا و استغفار است و رحمت الهی در این ماه در
حال ریزش و نزول است به همین جهت این ماه را رجب الاصب گویند،چون "صب" به
معنای رختن است .پس لیله الرغاب شرافت و ارزش شب جمعه و ماه رجب هر دو را
در خود جمع نموده پس ارزشی دو چندان دارد .
کلمة
"رغائب" جمع "رغیبه" به معنای چیزی که مورد رغبت و میل است و نیز به
معنای عطا و بخشش فراوان می باشند. بنابر بر معنای اول "لیلة الرغائب"
یعنی شبی که میل و توجه به عبادت و بندگی در آن فراوان است و بندگان خوب
و شایسته خداوند در این شب تمایل زیادی به رفتن به در خانه خداوند و
ارتباط و انس با معبود خویش دارند. بنابر معنای دوم "لیله الرغاب" یعنی
شبی که در آن عطاء و بخشش خداوند فراوان است و بندگان مخلص خداوند با رو
آوردن به بارگاه قدس ربوبی و خاکساری در برابر عظمت حق،شایسته دریافت
انعام وعطاوبخشش بی کرانه حق می گردند .
"معنای و وجه
نامگذاری "ایام البیض":روزهای 13و14و15 از هر ماه را ایام البیض می نامند
و دربارهْ علت نامگذاری آن دو مطلب گفته شده است:
الف: چون شب های این سه روز،دراثر کامل
بودن و درخشندگی ماه،روشن و سفید است،روزهای این سه شب را ایام البیض
یعنی روزهای سفید نامیده اند و در واقع یعنی روزهایی که شب هایی سفید و
نورانی و درخشان دارد [ایام جمع یوم به معنای روز و بیض جمع ابیض به
معنای سفید و درخشان است]
ب: در روایتی از پیامبر بزرگوار
اسلام (ص) آمده است: وقتی حضرت آدم (ع) دچار آن خطا که ترک اولی بود
گردید،بدنش سیاه شد. سپس به دلش الهام گردید که این سه روز یعنی روزهای
13و14و15 را روزه بگیرد . هر روز از این سه روز را که روزه گرفت،یک قسمت
از بدنش سفید گردید،یعنی پس از سه روز تمام بدنش سفید گشت،به همین علت به
این سه روز،روزهای سفید گفته شد. [رجوع کنید به کتاب: شرح لمعه،شهید
ثانی،کتاب الصوم،روزه های مستحب]
ذكر روزهاي هفته بارها گفت محمد که علی جان من استهم به جان علی و جان محمد صلوات
اللهم صل علی محمد و آل
محمد (وعجل فرجهم) اهدا می کنیم به ارواح ملکوتی رسول اکرم صلی الله علیه و آله
، ائمه اطهار علیهم السلام ، همه شهدا از صدر اسلام تا کنون ، امام شهدا
و جهت تعجیل در فرج آقا امام زمان عجل الله تعالی فرجه شریف